In de jaren 90 en iets daarna gaf basketbal mij zoveel mogelijkheden om creatief te zijn. De bewegingen, de kleding, de hip-hop muziek in de videobanden, dagelijks kwam er inspiratie binnen. Basketbal diende als springplank en nodigde mij uit om op meer vlakken creatief te gaan doen.

Op een dag ontmoette ik op een outdoor basketbalveldje op Texel twee broers die konden breakdancen. Wallflips, turtles, hollow-backs, ik wist niet wat ik zag. Mijn basketbal ging de kast in en breakdance werd een volgende obsessie. Jarenlang leerde ik trucs, maakte ik kennis met 70s funk, bedacht ik breakdance sites en filmde ik events in binnen- en buitenland. Ook breakdance werd een springplank waardoor er weer eindeloos veel nieuwe creatieve impulsen ontstonden.

Zoek daarom ook jouw springplank en dat kan zoiets simpels zijn als je achtertuin vernieuwen, een typemachine aanschaffen of een wandelclub starten. Je hebt geen idee wat voor toffe mogelijkheden daaruit weer kunnen ontstaan, allemaal met als doel om je eigen creativiteit te blijven exploren.

In een leven en wereld vol afleiding kun je je als creatief ook vaak een beetje een voormalig creatief gaan voelen, want wanneer ga je dat schilderijtje, fotoboek of stukje tekst over vroeger nu eens afmaken? De plicht roept en er is weer een pling op de achtergrond te horen, maar tegelijkertijd maakte het boek The War of Art mij duidelijk dat je gewoon weerstand voelt, en dat excuses (werk, kinderen, geen energie) gewoon makkelijke uitwegen zijn. Iets online plaatsen kan natuurlijk nog meer weerstand oproepen, want honderden ogen kijken mee. Een truc die mij echt verder helpt, is een timer zetten of een zandloper omdraaien (er staat er eentje op mijn bureau), en claimen dat de volgende dertig minuten puur voor aanklooien zijn. En die momenten plan je gewoon een paar keer in de week in, en zodra de teller begint te lopen vergeet je verplicht even alles en pak je je creatieve hobby er weer even bij. Wat het doel is of wat het gaat worden is bijzaak, daar hebben we het een andere keer wel over. Creativiteit als medicijn.

Tijdens het op een maandagochtend (te lang) tweaken aan de laatste design-details voor deze site, las ik wijze woorden uit een klein rood boekje vol wijze woorden, ooit uitgesproken door creatief, beeldend kunstenaar, architect en ontwerper Virgil Abloh. Hij schreef als een van zijn cheat codes dat hij aan tien dingen tegelijk kon werken, en daarna toch rustig kon slapen. Hij sleutelde aan mode, meubels, muziek, en creative direction, en dat kon naast elkaar leven want perfectionisme beperkt hoeveel je tegelijk kunt dragen. Werk in uitvoering werd een zichtbaar kenmerk en geen excuus.

Dat het proces nog open ligt, kan dus ook een USP zijn, en juist daarom besloot ik deze mini-notitie alvast online te zetten, zodat ik deze parel van een creatieve les echt niet snel meer zal vergeten.